Medytacje niedzielne

Fragment Ewangelii wg św. Jana (J 3,13-17)

Jezus powiedział do Nikodema: Nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił – Syna Człowieczego. A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne. Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony.

w. 13: Jezus powiedział do Nikodema: Nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił – Syna Człowieczego.

Nikodem jest ważną osobą w Izraelu. Jezus odpowiada na jego pytania dokładnie i jednoznacznie, bez przypowieści.

Dla Chrystusa jestem bardzo ważny. Czy to dostrzegam?

w. 14: A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego,

Zbawienie przyjmuje się z takim zaufaniem, jak za czasów Mojżesza na pustyni, gdy ufne spojrzenie na miedzianego węża ratowało przed śmiertelnym ukąszeniem węża.

Jezus zostanie wywyższony na krzyżu i wywyższony w chwale. „Jezus powraca do nieba przez krzyż, “wywyższony” na krzyżu jak wąż na pustyni, który przyniósł uzdrowienie Izraelitom.”

Co znaczy dla mnie – ufać Jezusowi?; Czy moje zaufanie nie jest tylko teoretyczne?

w. 15: aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne.

Pojawia się tutaj związek między wiarą, a posiadaniem życia wiecznego. Człowiek wierzący, który stara się dobrze przejść przez życie, ma wielką szansę, aby osiągnąć życie wieczne.

Czy moja wiara jest naprawdę wielka?; Czy myślę o życiu wiecznym?

w. 16: Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.

Czasy użyte w greckim oryginale wskazują następujące znaczenie: „Oto jak Bóg umiłował świat – dał swojego Syna”. Określenie „Syna swego Jednorodzonego” znaczy też „szczególnego, umiłowanego”; było ono często stosowane w literaturze żydowskiej w odniesieniu do Izaaka, by podkreślić ogrom ofiary Abrahama gotowego poświęcić jedynego syna. Życie wieczne to dosłownie „życie w przyszłym świecie”.

Czy mam świadomość, że ufając Jezusowi już teraz zaczynam doświadczać nowego życia?; Czy jest we mnie pragnienie bezgranicznego zaufania Mistrzowi?

w.17: Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony.

Jezus nie przyszedł na świat, aby moralizować, potępiać czy karać. Jezus Chrystus złożył swoje życie w ofierze, aby podać rękę tym, którzy potrzebują ratunku w przejściu nad przepaścią, jaka występuje pomiędzy wiecznym potępieniem, a wiecznym życiem.

Czy ufam Jezusowi?; Czy realizuje plan, który On dla mnie przeznaczył?

kl. Marcin M.

Medytacja do pobrania:

Medytacja – Święto Podwyższenia Krzyża Świętego