Święcenia diakonatu Rafała Maciaka
Święcenia diakonatu Rafała Maciaka

Święcenia diakonatu Rafała Maciaka

Obchody wspomnienia św. Łucji, dziewicy i męczennicy, rozpoczęliśmy od uroczystej jutrzni, podczas której kleryk Rafał Maciak złożył wymagane prawem kanonicznym przysięgi, aby mógł otrzymać święcenia w stopniu diakonatu. Nabożeństwu przewodniczył ksiądz rektor Jan Frąckowiak, który wygłosił także homilię.

Wiara jest fundamentem w życiu każdego chrześcijanina, tym bardziej w życiu każdego kleryka i księdza. Bez wiary wszystko to, co każdego dnia robimy, włącznie z tą jutrznią, straci sens i stanie się słabej jakości przedstawieniem – mówił ks. Frąckowiak

Wieczorem wszyscy ponownie zebraliśmy się w kaplicy, aby uczestniczyć w uroczystej Eucharystii z udzieleniem święceń diakonatu. Głównym celebransem był ojciec biskup Łukasz Buzun OSPPE, który w diecezji kaliskiej sprawuje funkcję biskupa pomocniczego. Koncelebransami byli księża przełożeni, na czele z rektorem ks. dr. Janem Frąckowiakiem, księża proboszczowie parafii rodzinnej oraz praktyk, a także księża związani z kandydatem Rafałem. W swej homilii, odwołującej się do Liturgii Słowa mówiącej o zwiastowaniu Najświętszej Maryi Pannie, ojciec biskup mówił o tym jak ważne jest zdecydowane powiedzenie Bogu „tak” oraz życie w prostocie i czystości serca.

Pan Bóg powołuje nas do miłości, która jest miłością wierną. Gdy ktoś podejmuje decyzję ostateczną, na całe życie, jak to jest w przypadku święceń czy małżeństwa, to musi każdego kolejnego dnia odnawiać w sobie tę decyzję – przypominał bp Buzun

Ojciec biskup zaznaczył również, że wszelka zewnętrzna otoczka naszego życia religijnego zda się na nic, jeśli nasze wnętrze nie będzie uporządkowane i ufne w Panu Bogu.

Gdy Pan Bóg przychodzi do nas ze swoją miłością oblubieńczą, to wszystkie inne „światła” naszego życia gasną – mówił bp Łukasz

Po homilii nastąpił obrzęd święceń, w czasie którego wzywaliśmy orędownictwa Wszystkich Świętych, biskup w geście apostolskim nałożył ręce na głowę kandydata oraz odmówił modlitwę konsekracyjną. Diakon Rafał otrzymał następnie przysługujący strój liturgiczny, czyli dalmatykę, ojciec biskup przekazał mu także Księgę Ewangelii. Obrzęd zakończony został przekazaniem przez dk. Rafała znaku pokoju biskupowi oraz pozostałym uczestniczącym w liturgii diakonom.