Święcenia diakonatu 2011
Święcenia diakonatu 2011

Święcenia diakonatu 2011

Gdy liczba uczniów wzrastała, zaczęli helleniści szemrać przeciwko Hebrajczykom, że przy codziennym rozdawaniu jałmużny zaniedbywano ich wdowy. Dwunastu, zwoławszy wszystkich uczniów, powiedziało: “Nie jest rzeczą słuszną, abyśmy zaniedbali słowo Boże, a obsługiwali stoły. Upatrzcież zatem, bracia, siedmiu mężów spośród siebie, cieszących się dobrą sławą, pełnych Ducha i mądrości. Im zlecimy to zadanie. My zaś oddamy się wyłącznie modlitwie i posłudze słowa”.

Spodobały się te słowa wszystkim zebranym i wybrali Szczepana, męża pełnego wiary i Ducha Świętego, Filipa, Prochora, Nikanora, Tymona, Parmenasa i Mikołaja, prozelitę z Antiochii. Przedstawili ich Apostołom, którzy modląc się włożyli na nich ręce. A słowo Boże rozszerzało się, wzrastała też bardzo liczba uczniów w Jerozolimie, a nawet bardzo wielu kapłanów przyjmowało wiarę.

(Dz 6,1-7)

Majowe dni zwiastują wiele waznych wydarzeń w naszej wspólnocie. jedną z nich są święcenia kapłańskie w stopniu diakonatu. W tym roku odbyły się one 19 maja 2011 r., tradycyjnie podczas Eucharystii w bazylice archikatedralnej pw. św. apostołów Piotra i Pawła. JE ks. bp Zdzisław Fortuniak włączył do grona diakonów Kościoła poznańskiego 17 alumnów z roku piątego naszego seminarium oraz jednego alumna z Oratorium Św. Filipa Neri z Gostynia. Na uroczystą liturgię przybyli krewni, znajomi i przyjaciele kandydatów. Zanim przystąpili do sakramentu święceń, spędzili kilka dni w skupieniu podczas rekolekcji, które poprowadził o. Damian Bryl. Był to czas intensywnego słuchania Ducha Świętego oraz otwierania się na łaskę, którą póxniej otrzymali wraz z nałożenie rąk przez biskupa. Na obrzęd święceń diakonatu złożyło się m.in. przyrzeczenie posłuszeństwa biskupowi diecezjalnemu, przyrzeczenie zachowywania celibatu dla Królestwa niebieskiego, zobowiązanie do odmawiania Liturgii Godzin, czyli brewiarza, modlitwa w pozycji leżącej w czasie śpiewu Litanii do Wszystkich Świętych, nałożenie rąk i modlitwa konsekracyjna, przyjęcie stroju diakona (stuła i dalmatyka) oraz przyjęcia Księgi Ewangeliarza jako wezwanie do odważnego głoszenia słowa Bożego. Diakoni przekazali sobie również pocałunek pokoju. W czasie liturgii śpiewała schola seminaryjna oraz towarzyszyła gra organów i innych instrumentów. Po zakończonej Ofierze Eucharystycznej w radosnej atmosferze nowowyświęceni diakoni spotkali się ze swoimi rodzinami na posiłku, po czym udali się do rodzinnych parafii.Diakonat to ostatni etap przygotowań do święceń w stopniu prezbiteratu. Jest to czas praktyki duszpasterskiej i katechetycznej, posługiwania przy biskupie, pomocy w parafiach oraz zdobywania nowych doświadczeń w dziele ewangelizacji i posłudze miłości. Razem ze świętymi Szczepanem i Wawrzyńcem, diakonami, prośmy Pana, aby obdarzył nowych diakonów łaską wierności i prawdziwej wiary. W swojej modlitwie pamiętajmy również o braciach z naszego seminarium oczekujących na święcenia diakonatu.

[pe2-gallery album=aHR0cDovL3BpY2FzYXdlYi5nb29nbGUuY29tL2RhdGEvZmVlZC9iYXNlL3VzZXIvMTAxNDg1MTEyMDEwMzA4MjkzNDY3L2FsYnVtaWQvNTY5Mjc4ODA0NTA4MzUwMTAyNT9hbHQ9cnNzJmFtcDtobD1lbl9VUyZraW5kPXBob3Rv]