IV Niedziela Wielkanocna
IV Niedziela Wielkanocna

IV Niedziela Wielkanocna

J 10,27-30

27 Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną 28 i Ja daję im życie wieczne. Nie zginą one na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. 29 Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. 30 Ja i Ojciec jedno jesteśmy».

 

w. 27 i 28

Jezus po raz kolejny używa metafory pasterza i owiec. Tym razem czyni to, by pokazać dlaczego upór Żydów jest tak wielki – nie są oni owcami Jezusa, a On ich nie „zna”, a więc nie uznaje. W innych miejscach Pisma Świętego możemy dostrzec, że bycie pasterzem owiec może nieść ze sobą wysoką cenę za wierność swoim owcom. (J 10, 12.15; Jr 23,4)

Ktoś, kto należy do Bożej owczarni, został pociągnięty przez Ojca i idzie za Jezusem, może być pewien opieki Bożej Opatrzności. Żadna moc nie jest równa mocy Boga, dlatego nikt nie wyrwie go z ręki pasterza. Jest to sytuacja, która daje nam wiele nadziei na nasze przyszłe życie. Jednocześnie taka sytuacja domaga się przylgnięcia całego człowieka do Chrystusa, aby jego życie było odpowiedzią na łaskę wiary. W spotkaniu Jezusa z Żydami, ich reakcja często odsłania ich wiarę w Chrystusa. (np. J 6,60.66)

Czy starasz się być posłuszny Jezusowi w tych miejscach, w których Cię postawił? Czy znasz Jego polecenia?

Czy starasz się zaufać Jezusowi, wierzyć mocniej w Jego pełną miłości opiekę nad Tobą?

w. 29

Wzmiankę o absolutnej wielkości Ojca można różnie zrozumieć: jako wyższość Boga ponad wszystkie inne moce, zagrażające w tym wypadku owczarni Jezusa, lub też jako stwierdzenie autorytetu i władzy, jaką Jezus posiada od Ojca. Ta druga hipoteza wydaje się jednak słuszniejsza, ponieważ wyjaśnia, że Jezus jest gotowy bronić swojej owczarni przed wrogami w imieniu swoim i Ojca. Ponieważ opieka Jezusa nad owcami jest dana od Ojca, nikt – nawet religijni przywódcy działający w imieniu Boga – nie może mu ich odebrać (J 9). Nie mogą oni pokrzyżować planów Jezusa, udzielenia życia wiecznego tym, którzy uwierzą (J 17,2.6).

Czy wierzysz we wszechmoc Boga, w możliwość Jego interwencji w trudnych sytuacjach twojego życia?

Czy odkryłeś już, że Bóg chce walczyć o twoją wiarę w Niego i o twoje dobro?

w. 30

Słuchacze Jezusa mogli pomyśleć wcześniej o relacji łączącej Izraela z Bogiem, lecz Jezus jednoznacznie wskazuje na swoją jedność z Ojcem. Przez tak jasno wyrażone stwierdzenie Jezus usuwa wątpliwości co do swojego synostwa Bożego. To zdanie pokazuje także, że władza Ojca i Syna są ze sobą nierozerwalne, nie są w stanie skierować się przeciwko sobie. Dzięki temu plan zbawczy Boga nigdy nie ulegnie zniszczeniu.

W pożegnalnych mowach Jezusa jedność łącząca Ojca i Syna obejmuje również wspólnotę wierzących (J 17,11)

Czy starasz się zjednoczyć z Bogiem w czasie swojej modlitwy, a także w swoich pragnieniach?

opr. kl. Piotr Małecki

 

Korzystałem ze źródeł:

1. Komentarz praktyczny do Nowego Testamentu, Pallottinum 1999

2. Katolicki komentarz biblijny, Vocatio 2010

 

Medytacja do pobrania:

IV Niedziela Wielkanocna C